قبلاً هم گفتهام خیلی آهنگها هستند که من آنها را حفظ هستم و سالهاست که با خودم و یا در جمع میخوانمشان، اما یک بار هم اجرای اصلی آنها را و از زبان خواننده اصلیشان نشنیدهام. معمولاً اینجوری بوده که یکی یا عدهای از بچهها آن را حفظ بودهاند و در کوه و دشت خواندهاند و من هم در اثر شنیدن زیاد و خواندن با آنها حفظ شدهام. از این آهنگها زیاد دارم. یکیشان هم «پاییز آمد» که یک سرود انقلابی است روی ملودی ساری گلین (و همینطور دامنکشان). هر چه میگشتم اجرای اصلیاش را پیدا نمیکردم، تا امشب در کمال ذوقزگی دیدم که سارا ز کنار اسمش در گوگلتاک نوشته «پاییر آمد» با یک لینک.
به مبارکی رسیدن فصل مورد علاقه من (البته اسفند و بهار را هم اندازه پاییز دوست دارم)، به یاد سهراب اعرابی، کیانوش آسا، اشکان سهرابی، محسن روحالامینی، امیر جوادیفر، ندا آقاسلطان، مسعود هاشمزاده، یعقوب بروایه و همه آنهایی که خیلی زود است که از یاد ببریمشان:
متن سرود:
پاييز آمد/ لابلای درختان/ لانه كرده كبوتر/ از تراوش باران/ میگريزد
خورشيد از غم/ با تمام غرورش/ پشت ابر سياهی/ عاشقانه به گريه/ مینشيند
من با قلبی/ به سپيدی روز/ میروم به گلستان/ همجو عطر اقاقی/ لابلای درختان/ مینشينم
شعر هستی/ بر زبانم جاری/ پرتوانم آری/ میروم در كوه و/ دشت و صحرا
رهپيمای/ قلهها هستم من/ در کنار یاران/ راه خود در توفان/ مینوردم
دركوهستان/ يا كوير تشنه/ يا كه در جنگلها/ رهنوردی شاد و/ پر اميدم
شاید روزی/ شعر هستی بر لب/ جان نهاده بركف/ راه انسانها را/ در نوردم
شعر هستی/ بودن و كوشيدن/ رفتن و پيوستن/ از كژی بگسستن/ جان فدا كردن در/ راه خلق است
شعر هستی/ بر زبانم جاری/ پرتوانم آری میروم در كوه و/ دشت و صحرا
|