پنجشنبه ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۹

حرف‌های موسوی در جمع روزنامه‌نگاران - چهارشنبه (روایتی دیگر یا جلسه‌ای دیگر؟)

ایلنا از جلسه موسوی با تعدادی از مدیران رسانه‌ها، استادان دانشگاه و روزنامه‌نگاران خبر داده و حرف‌هایش را هم چاپ کرده است. قاعدتاً این جلسه باید همان جلسه‌ای باشد که قلم خبرش را داده، اما حرف‌هایی که این دو از موسوی نقل کرده‌اند با هم فرق می‌کنند. البته قلم نوشته که متن کامل حرف‌های موسوی را بعداً خواهد گذاشت. در هر صورت روایت ایلنا از حرف‌های موسوی را بخوانید:

ما در انتخابات قدرت همگانی را تجربه کردیم؛ قدرتی که می‌تواند هیچ قید و بندی نداشته باشد، برای همین می‌خواهیم با یک مرکزیت کوچک سیاسی متشکل از برخی چهره‌های سیاسی زمینه تولد یک هویت بزرگ اجتماعی را ایجاد کنیم. به عبارتی جایگزینی هویت اجتماعی به جای یک هویت سازمانی در چشم‌انداز آینده وجود دارد و در این مسیر استفاده از اجماع قانون اساسی بسیار کارساز است.

اگر به این شکل عمل شود، ضریب آسیب‌پذیری نیز کاهش می‌یابد. تجربه نشان داده است که احزاب در ایران آسیب‌پذیر هستند اما اگر هویت اجتماعی شکل گیرد، نمی‌توان آن را از حرکت بازداشت، چون زندگی در هر نقطه‌ای از ان که قطع شود بقیه اجزا به زندگی خود ادامه می‌دهند؛ یعنی اگر در این حرکت ملی 10 نفر نیز کنار زده شوند باز هم این جریان می‌تواند حرکت کند. جالب اینجا است که قانون اساسی نیز این به هویت‌سازی اجتماعی تاکید کرده است.

قدرت همیشه میل به مطلق شدن دارد و تنها تحرکات مردمی می‌تواند این میل را مهار بزند. برای همین حضور مردم در شکل‌گیری گفتمان موردنیاز در صدر نیازها قرار دارد، آن هم در وضعی که این روزها حتی حضور فردی مثل هاشمی رفسنجانی را نیز تحمل نمی‌کنند.

در چنین شرایطی آگاهی مردم می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد. باید مردم را آگاه و پیرامون گفتمانی رو به کمال نگه داشت تا مشکلات در آینده رشد شدیدی نداشته باشند.

این رویکرد در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری موردنیاز است، چون از این پس با دولتی سر و کار داریم که نخبگان تمایلی برای کار کردن در این دولت ندارند و از سوی دیگر دولت نیز تمایلی برای استفاده از تجربه نخبگان ندارد، این یعنی فقدان کارآمدی و مشروعیت که هم می‌تواند مشکلات داخلی را افزایش دهد و هم زمینه رشد مشکلات خارجی را دامن بزند.

در این شرایط تحرکات نمایشی دولت نیز نمی‌تواند جوابگوی حل مشکلات باشد و بدون شک پیامد فعالیت‌های دولت بخش‌های زیادی از نظام را در تیررس اتهامات قرار می‌دهد. برای همین تنها شانسی که برای برون رفت از این بحران وجود دارد اهمیت دادن به علاقه مردم است؛ علاقه‌ای که با جمع شدن حس اعتراض‌های مدنی در کنار تدبر می‌تواند زمینه شکوفایی سیاست را در آینده مهیا کند.

آینده پر از نشاط سیاسی خواهد بود. راه برون‌رفت از بحران‌های موجود بازگشت به خواست واقعی مردم است.