دوشنبه ۲ فوریهٔ ۲۰۰۹

موسیقی انقلاب - ۳

گروه‌های کوه دانشجویی (و حتی غیردانشجویی، که معمولاً دانشجویی سابقند) یک سرود مشترک دارند. یعنی من با هر گروهی که کوه رفته‌ام این سرود را خوانده‌ایم و بیشتر بچه‌ها هم حفظ بوده‌اند:

سرود کوهستان (سر اومد زمستون - آفتاب‌کاران)

با حجم کمتر

«سر اومد زمستون» یکی از سرودهای اصلی سازمان چریک‌های فدایی خلق در ایام انقلاب است، که بر خلاف بعضی سرودهای دیگر این سازمان یا سازمان‌های دیگر که تبدیل به سرودهای عمومی شدند، در سال‌های اول انقلاب یکی از مشخصه‌های این سازمان بود و ماند، و شاید به همین دلیل ما شانس شنیدنش را از رادیو و تلویزیون نداشته‌ایم.
من عاشق این آهنگم. شاید چون بلافاصله می‌بردم به فضای دوست‌داشتنی کوه. یک ردیف بیست سی نفری آدم که دستشان توی جیبشان است و کمی خم شده‌اند که بار کوله بیست، سی کیلویی را راحت‌تر بکشند. یک عده آهنگ را می‌خوانند و دو سه نفر هم آن تکه‌های صدای دوم را می‌آیند:

سر اومد زمستون
شکفته بهارون
گل سرخ خورشید باز اومد و شب شد گریزون

کوها لاله‌زارن
لاله‌ها بیدارن
تو کوها دارن گل گل گل آفتابُ می‌کارن

توی کوهستون دلش بیداره
تفنگ و گل و گندم داره میاره
توی سینه‌اش جان جان جان
وی سینه‌اش جان جان جان
یه جنگل ستاره داره جان جان
یه جنگل ستاره داره

لبش خنده نور
دلش شعله شور
چشاش چشمه و یادش آهوی جنگل دور


توی کوهستون دلش بیداره
تفنگ و گل و گندم داره میاره
توی سینه‌اش جان جان جان
وی سینه‌اش جان جان جان
یه جنگل ستاره داره جان جان
یه جنگل ستاره داره