تنبلی نکنیم؛ فردا باید رفت جلوی مجلس

فردا ۸ مارس است، روز جهانی زن.
قبل از این‌که تقریباً همه فعالان جنبش زنان را بگیرند، قرار بود روز پنج‌شنبه ساعت ۲ تا ۳جلوی در مجلس در میدان بهارستان تجمعی برگزار شود.
بعد از این‌که بازیداشت شدند، این ماجرا بلاتکلیف بود و معلوم نبود که بالاخره تجمع برگزار می‌شود یا نه.
ظاهراً آنهایی که بیرونند این یکی دو روز بحث‌های زیادی داشته‌اند که بالاخره چه کنند و ظاهراً در نهایت تصمیم گرفته‌اند که این تجمع را برگزار کنند. ولی نه حرفی بزنند و نه حتی پلاکارد یا نوشته‌ای دستشان بگیرند. چون پیش‌بینی‌شان اینست که در غیر این صورت خیلی‌ها دستگیر خواهند شد (گرچه در این حالت هم ملوم نیست که نشوند).
طبیعتاً نظرات مختلف بوده. از این‌که باید رفت و شعار هم داد تا این‌که اصلاً نباید رفت.

نظر من این است که فردا همه، همه آنهایی که اهداف جنبش زنان و شیوه‌هایش را در مجموع قبول دارند، باید یک سر هم که شده جلوی مجلس بیایند و خودشان را آنجا نشان بدهند.
صرف شلوغ بودن خیابانهای آنجا خودش پیام کافی دارد. اگر فردا جلو و اطراف مجلس خلوت باشد معنی‌اش یکی از این دو چیز است:

- جنبش زنان یعنی همین سی، چهل نفر و همان کمپین ۵۰ امضا که کیهان می‌گوید.
- با دستگیر کردن این افراد بقیه هم ترسیدند و نیامدند. پس دستگیری کاملاً تأثیر داشته.

هر دوی این معنی‌ها ترسناک است و اتفاقاً این بار حضور در این تجمع پیغامی است به بازداشت‌کنندگان و طرز فکر کیهان.
من خودم خیلی وقت است که در کمتر تجمعی شرکت می‌کنم. یا به دلیل تنبلی یا به دلیل احساس بی‌هودگی. ولی در این مورد فکر می‌کنم باید تنبلی را کنار گذاشت و فردا به جلوی مجلس در میدان بهارستان رفت.
اگر جوان هستید سعی کنید اعضای خانواده‌تان، مادر و خواهر و عمه و خاله‌تان را هم با خودتان بیاورید. اگر تجمع فردا واقعاً بدون شعار باشد که حضور در آنجا ریسکش خیلی کمتر می‌شود. بالاخره میدان بهارستان وسط شهر است و ممکن است گذر هر کسی به آنجا بیفتد.