چرا طرفدار بارسلونا هستم؟

احتمالاً خیلی از شماهایی که به اینجا سر می‌زنید علاقه خاصی به فوتبال ندارید و کلاً با پست‌های فوتبالی من حال نمی‌کنید. طبیعتاً این حق مسلم شماست ولی خب حق مسلم من هم هست که درباره چیزی که دوست دارم بنویسم.
ولی در این یک مورد خواهش می‌کنم حتی اگر فوتبال هم دوست ندارید کمی از حق مسلم‌تان چشم‌پوشی کنید و این پست را بخوانید. می‌خواهم دلایل علاقه زیادم به بارسلونا را توضیح بدهم.

اول یک توضیح در مورد خود شهر بارسلون. احتمالاً می‌دانید که در دهه ۳۰ میلادی و قبل از جنگ دوم جهانی جنگ داخلی اسپانیا اتفاق افتاد. اگر بخواهم ماجرا را در چند جمله توضیح بدهم این می‌شود که عده‌ای جمهوی‌خواه قدرت را در اسپانیا در دست گرفتند. بعد فاشیست‌ها به رهبری ژنرال فرانکو جلوی آن‌ها ایستادند و خواستند جمهوری را ساقط کنند. کار به درگیری نظامی کشید. خیلی از روشنفکران اروپا و حتی آمریکا به اسپانیا آمدند و برای جمهوری‌خواه‌ها جنگیدند. ولی در نهایت فاشیست‌ها پیروز شدند و فرانکو تا زمان مرگش دیکتاتور اسپانیا بود. در این جنگ مادرید پایگاه فاشیست‌ها و بارسلون (مرکز ایالت کاتالونیا) یکی از پایگاه‌های جمهوری‌خواه‌ها بود. فرانکو باشگاه رپال مادرید را خرید و این تیم تبدیل شد به نماد دیکتاتوری. البته عملکرد رپال در آن زمان خیلی خوب بود و رکوردی زد که شاید هیچ وقت هیچ تیمی نتواند بهش برسد. ولی در همان دوره بارسلونا تبدیل شد به یک تیم مردمی و نماد مقابله با حکومت فاشیست‌ها (یا آن‌طور که خودشان روی خودشان اسم گذاشته بودند: فالانژها)
در واقع بارسلونا بیشتر از یک تیم باشگاهی است و علاقه مردم کاتالونیا به این تیم شبیه به علاقه به یک تیم ملی است. کاتالونیا سال‌هاست که منطقه خودگردان است و خیلی از مردم کاتالونیا خود را کاتالان می‌دانند نه اسپانیایی. آن‌ها پرچم خودشان را هم دارند و دو سه سال پیش برای اولین بار تیم ملی فوتسال کاتالونیا اجازه پیدا کرد مستقل از تیم ملی فوتسال اسپانیا در یک مسابقه بین‌المللی شرکت کند. یک چیز کمی بی‌ربط: خیلی‌ها عقیده دارند دلیل این‌که تیم ملی اسپانیا با وجود بازیکن‌های خوبی که دارد هیچ وقت در مسابقه‌های مهم نتیجه خوبی نمی‌گیرد همین چندپارگی کشورشان است. آنها می‌گویند بازیکن‌های باسکی و کاتالان تعصب زیادی روی پیراهن و پرچم اسپانیا ندارند و حتی بعضی‌هایشان با اکراه در تیم ملی اسپانیا بازی می‌کنند.
بارسلونا هم با این‌که بیشتر بازیکنانش کاتالان نیستند (و در واقع اصلاً اسپانیایی نیستند) سعی می‌کند ویژگی‌هایی داشته باشد که آن را از یک تیم باشگاهی معمولی متمایز کند. مهم‌ترین این ویژگی‌هااین است که روی پیراهن بارسلونا هیچ تبلیغی چاپ نمی‌شود. فکر می‌کنم بارسلونا تنها باشگاه معروف جهان است که روی پیراهنش تبلیغ نمی‌زند. البته یکی دو سالی است که گوشه پیراهنشان یک آرم کوچک (اندازه مارک لباس) که مال یکی از تلویزیون‌های اسپانیاست را می‌زنند. ولی در عوض هم‌زمان یک پرچم کوچک کاتالان روی سینه و روی شرت بازیکنان گذاشته‌اند که آن تبلیغ کوچک را جبران کند. بازوبند کاپیتانی بارسلونا هم پرچم کاتالونیا است (راه راهِ قرمز و زرد).
یک ویژگی دیگر بارسلونا نحوه انتخاب رپیس باشگاه است. باشگاه بارسلونا چیی حدود ۲۰۰ هزر عضو دارد که رپیس باشگاه را در یک انتخابات بزرگ انتخاب می‌کنند. انتخابات ریاست باشگاه بارسلونا برای کاتالان‌ها امیتی کم‌تر از انتخابات پارلمانی اسپانیا ندارد.
دوستان که به بارسلون سفر کرده‌اند می‌گویند که حضور فوتبال در زندگی روزمره این شهر خیلی بیشتر از هر شهر دیگری است. می‌گویند در بیشتر مغازه‌ها لباس بارسلونا می‌فروشند. روزهایی که بارسلونا بازی دارد از بیشتر پنجره‌ها پرچم بارسلونا آویزان است و بیشتر مردم لباس بارسلونا پوشیده‌اند.
این از جنبه‌های غیر فوتبالی. درباره جنبه‌های فوتبالی ماجرا هم می‌نویسم.